Podczas ostatniego spotkania Dyskusyjnego Klubu Książki rozmawialiśmy o powieści „Kąkol” autorstwa Zośki Papużanki. Ta poruszająca i wielowymiarowa książka skłoniła nas do głębokiej refleksji nad relacjami rodzinnymi, pamięcią oraz wpływem przeszłości na teraźniejszość.
Kąkol to opowieść o rodzinnych tajemnicach, przemilczeniach i emocjonalnym dziedzictwie. Tytułowy kąkol – chwast rosnący wśród zboża – stał się symbolem tego, co w rodzinie niewygodne, wyparte lub trudne do zaakceptowania. W trakcie dyskusji zastanawialiśmy się, czy od przeszłości można się uwolnić oraz czy prawda zawsze przynosi oczyszczenie. Szczególną uwagę zwróciliśmy na nielinearną narrację i oszczędny, precyzyjny styl autorki, który pozostawia czytelnikowi przestrzeń do własnej interpretacji.
Lektura uruchomiła w każdym z nas osobiste wspomnienia z dzieciństwa – wakacje spędzane u dziadków, pracę na wsi, zapach zboża, letnie popołudnia i obrazy, które – choć minęły lata – wciąż są w nas żywe. Okazało się, że historia opisana w książce dotyka bardzo uniwersalnych doświadczeń i potrafi obudzić emocje związane z dorastaniem oraz relacjami rodzinnymi.
Zośka Papużanka to ceniona współczesna pisarka, znana z wnikliwych portretów psychologicznych i umiejętności ukazywania złożoności rodzinnych relacji. Jej twórczość często dotyka tematów pamięci, tożsamości i międzypokoleniowych doświadczeń.
Dodatkowo obejrzeliśmy wywiad z autorką, w którym podzieliła się kulisami pracy nad powieścią oraz opowiedziała o swoim procesie twórczym. Pisarka zwróciła uwagę na znaczenie niedopowiedzeń, budowanie napięcia poprzez ciszę oraz pozostawianie czytelnikowi przestrzeni do samodzielnego odczytywania sensów. Dziękujemy wszystkim za obecność i aktywny udział w rozmowie!
